Laadpunten in een nieuwbouwproject: wie regelt wat?

Bij een nieuwbouwproject met meerdere woningen duikt de laadpaal meestal op in de verkoopfase. Kopers vragen ernaar, de makelaar zegt dat het geregeld kan worden, en pas veel later blijkt dat niemand precies heeft vastgelegd wie waarvoor aan de lat staat. Dat is zelden onwil. Het is een onderwerp dat tussen partijen in valt. De ontwikkelaar denkt aan de oplevering, de installateur aan de meterkasten, de toekomstige VvE bestaat nog niet, en de netbeheerder kijkt alleen naar de aansluiting. Ondertussen is het parkeerterrein al ontworpen.

Drie plekken waar het misgaat

De eerste is de aansluiting. Bij een project met een gemeenschappelijke parkeervoorziening loopt het laden vaak via één aansluiting. Wie vooraf niet berekent hoeveel voertuigen er tegelijk laden en met welk vermogen, komt later uit op een verzwaring die niet begroot is. In gebieden met beperkte netcapaciteit is dat niet alleen duur maar ook een kwestie van wachten.

De tweede is de eigendomsvraag. Zijn de laadpunten van de VvE, van de individuele bewoner of van een exploitant? Dat bepaalt wie betaalt voor onderhoud, wie de stroom afrekent en wat er gebeurt als iemand verhuist. Deze vraag wordt vaak pas gesteld als de eerste bewoners er wonen, en dan is hij veel lastiger te beantwoorden.

De derde is de voorbereiding in de grond. Loze leidingen naar de parkeerplaatsen kosten tijdens de aanleg weinig. Zodra de bestrating erop ligt, verandert dat volledig. Dit is het enige punt op de lijst dat echt onomkeerbaar is.

Wat je in de ontwerpfase vastlegt

Een werkbare volgorde is: eerst bepalen hoeveel plekken op termijn een laadpunt moeten kunnen krijgen, dan kijken wat de aansluiting toelaat, en pas daarna het aantal punten voor oplevering kiezen.

Dat aantal is meestal lager dan gedacht. Niet elke bewoner rijdt vandaag elektrisch, en een installatie waarbij het beschikbare vermogen over de actieve punten wordt verdeeld, kan met dezelfde aansluiting meer auto's bedienen dan een opzet waarbij elk punt continu vol vermogen moet kunnen leveren. Auto's die 's nachts stilstaan hebben die snelheid niet nodig. Partijen als Opcharge rekenen dat in de ontwerpfase door, omdat het na oplevering vrijwel altijd op meerwerk uitdraait. Dat is ook het moment om de leidingen te leggen naar plekken die nu nog geen punt krijgen.

De keuze die de VvE later raakt

Er zijn grofweg twee modellen. In het eerste koopt het project de installatie en wordt de VvE eigenaar. Dat geeft de meeste zeggenschap en betekent ook dat de VvE zelf verantwoordelijk is voor beheer, storingen, facturatie en vervanging.

In het tweede model blijft een exploitant eigenaar en betaalt de gebruiker per laadbeurt. Dat haalt het beheer weg bij een vereniging die daar niet voor is opgericht, en het verplaatst de investering. Voor projecten waar niet duidelijk is hoe snel de vraag groeit, is dat vaak de rustigere route. Bij de zakelijke laadpalen van Opcharge is dat onderscheid het eerste wat op tafel komt, omdat het de rest van de afspraken bepaalt.

Wat je ook kiest, leg het vast in de splitsingsakte of in het huishoudelijk reglement voordat de VvE draait. Achteraf wijzigen vraagt een vergadering en een meerderheid.

Bezoekers en de openbare ruimte

Bij grotere projecten is er nog een categorie die vaak wordt vergeten: bezoekers en bewoners zonder eigen parkeerplaats. Die zijn aangewezen op de straat. Of daar punten komen, hangt af van de gemeente en van de vraag in de buurt.

Het loont om dat vroeg aan te kaarten, want een aanvraag voor een punt in de openbare ruimte heeft een eigen doorlooptijd die losstaat van je bouwplanning. Wie wil weten wat daarbij komt kijken, vindt bij Opcharge voor publieke laadpalen hoe zo'n traject verloopt.

De korte versie

Laadpunten zijn in een nieuwbouwproject geen installatiekwestie maar een afsprakenkwestie. De techniek is het makkelijke deel. Het lastige deel is bepalen wie eigenaar is, wie betaalt en wat er gebeurt als de vraag verdubbelt.

Wie die drie vragen beantwoordt voordat de grond dichtgaat, houdt het project uit de discussies die anders twee jaar later bij de eerste VvE-vergadering op tafel komen.

Door: Advertorial